باتشکر ازدوستان عزیزی که چه در موافقت وچه در مخالفت با مطلب قبلی بنده، کامنت گذاشته اند اما چند نکته را درمورد برخی نکات عرض می کنم
اول: تعدادی از کامنت ها که حاوی اسامی برخی از افراد بود را نگذاشتم تا اخلاقا مدیون کسی نشویم هرچند به نکات ذکر شده در این کامنت ها توجه خواهم کرد اما زود قضاوت نخواهم کرد وتا عدم صلاحیت فردی برمن مسجل نشود نگاه منفی پیدا نخواهم کرد
دوم: می دانم متاسفانه نه تنها این منطقه، بلکه بسیاری از مناطق و شاید اغلب مدیریت ها در بخش های مختلف سیاسی شده است.این از آفات مدیریت در کشور است.اعتقاد دارم،نهادهای فرهنگی، خصوصا آموزش وپرورش محل نزاع های سیاسی نیست.درآموزش وپرورش باید با قواعد فرهنگی وعلمی فعالیت نمود ومعیار انتصابات، توانمندی های افراد در این زمینه باشد.دید گاه های سیاسی افراد در خارج از حوزه آموزش وپرورش محترم است
سوم: باید تجربه سالیان گذشته به ما آموخته باشد دوران افراط وتفریط گذشته، آموزش وپرورش خسته ونحیف است،معلم ودانش آموز کم انگیزه اند ومدیریت ها بی رمق.باید دست در دست هم، عقلانیت،امید و تدبیر را به آموزش وپرورش برگردانیم.باور کنید حیف است معلمان ودانش آموزان را واگذاریم وبه بحث های سیاسی که همیشه تنش زا بوده،بپردازیم
ونکته پایانی: برای شروع کار فقط به خدا توکل کرده ام وبا خود عهد کرده ام فقط با خرد جمعی صاحبان اندیشه تمام همتم را صرف آموزش وپرورش نمایم وگرنه عافیت طلبی ایجاب می کرد، راهی غیر ازاین را انتخاب نمایم و کار تدریس وپژوهش خود را در محیطی آرام وبدون استرس ادامه دهم.